รู้กำไรขาดทุนก่อนปลูกสับปะรด

เพราะสับปะรดไว้ตอ (ตัดต้นเดิมแล้วปล่อยให้แตกหน่อข้างจากกอเดิมโตต่อ) ใช้รากและอาหารสะสมจากต้นแม่ต้นเดียวกันซ้ำหลายรอบ ทำให้อาหารสะสมในรากลดลงเรื่อยๆ ต่างจากกล้วยหอมที่หน่อใหม่แต่ละรอบสืบทอดความสมบูรณ์จากกอเดิมได้เกือบเต็มที่ เครื่องมือนี้จึงให้ผลผลิตตอ 1 เหลือประมาณ 75% และตอ 2 เหลือประมาณ 55% ของรอบหลัก ก่อนต้องรื้อปลูกใหม่ (ไว้ตอได้จำกัดแค่ 2 ครั้งตามข้อจำกัดทางชีวภาพจริงของสับปะรด)

เพราะเกษตรกรสับปะรดจริงมักขายผลผลิตแบบผสมทั้ง 2 ช่องทางพร้อมกันในรอบเก็บเกี่ยวเดียว: ผลที่ขนาด/คุณภาพผ่านเกณฑ์ตลาดสดขายได้ราคาสูงกว่ามาก (~11 บาท/กก.) ส่วนที่เหลือขายเข้าโรงงานซึ่งรับซื้อทุกลูกแต่ราคาต่ำกว่า (~7 บาท/กก.) เครื่องมือนี้จึงให้ปรับเป็นเปอร์เซ็นต์ต่อเนื่อง (0-100%) แทนการเลือกทางใดทางหนึ่งเด็ดขาด สะท้อนการขายจริงที่ผสมทั้ง 2 ช่องทางเสมอ

ปลูกเบาบางเกินไป (ต่ำกว่า 8,000 ต้น/ไร่) ตามคำแนะนำจริงถือว่า "ไม่คุ้มค่ากับการลงทุน" เครื่องมือนี้จึงเริ่มที่มาตรฐาน 8,000 ต้น/ไร่ เป็นฐาน ส่วนตัวเลือกปลูกถี่ 10,000 ต้น/ไร่ ลงทุนค่าหน่อพันธุ์สูงกว่าประมาณ 20% แต่ได้ผลผลิตต่อไร่มากกว่าประมาณ 25% ถ้ามีทุนและดูแลได้ทั่วถึงมักคุ้มกว่า แต่ต้องดูแลเข้มข้นกว่าเพื่อไม่ให้ผลเล็กเกินเกณฑ์ตลาดสด

เพราะเป็นข้อจำกัดทางชีวภาพจริงที่ต่างกันของทั้ง 2 พืช อ้อยมีระบบรากที่ฟื้นตัวและแตกหน่อใหม่ได้ดีกว่าในรอบต่อๆ ไป ส่วนสับปะรดตามคำแนะนำทางการเกษตรทั่วไปไว้ตอได้จริงแค่ประมาณ 1-2 ครั้งก่อนที่ผลผลิตจะเล็กและน้อยเกินคุ้มทุนต่อการดูแล ต้องรื้อแปลงปลูกด้วยหน่อพันธุ์ใหม่เพื่อให้ได้ผลผลิตเต็มที่อีกครั้ง

ผลผลิตและต้นทุนรวมต่อกิโลกรัมของรอบหลักอ้างอิงข้อมูลทางวิชาการ (หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง) ราคาโรงงาน/ราคาผลสดอ้างอิงราคาเฉลี่ยล่าสุดที่ประกาศจริง ส่วนเปอร์เซ็นต์ผลผลิตที่ลดลงระหว่างตอเป็นค่าประมาณตามทิศทางธรรมชาติของการไว้ตอ ไม่ใช่ตัวเลขจากงานวิจัยเปรียบเทียบโดยตรง และราคาสับปะรดผันผวนสูงมากตามฤดูกาล (มักตกต่ำสุดช่วง เม.ย.-มิ.ย. เพราะผลผลิตออกพร้อมกันทั่วประเทศ) ควรปรับทุกช่องให้ตรงกับแปลงและตลาดรับซื้อจริงก่อนตัดสินใจเสมอ