ลำไยแทงช่อและดอกบาน: ให้น้ำอย่างไร ผสมเกสรอย่างไร และอะไรห้ามทำ

ให้น้ำช่วงแทงช่อถึงดอกบาน

หลังจากต้นพักตัวหรือชักนำดอกแล้ว เมื่อเห็นช่อแทงให้เริ่มให้น้ำเล็กน้อยและเพิ่มขึ้นทีละน้อยจนสม่ำเสมอ น้ำที่มากเกินไปทันทีทำให้ช่อกลายเป็นยอดอ่อนแทน ส่วนน้ำน้อยเกินไปทำให้ช่อแห้งและดอกร่วง จุดสำคัญคือความสม่ำเสมอ

• ช่อเริ่มยืด: น้ำเล็กน้อยแต่สม่ำเสมอ
• ช่อยาวเต็มที่ดอกใกล้บาน: เพิ่มน้ำขึ้นอีกเล็กน้อยตามความต้องการของต้น
• ดอกบานเต็ม: คงน้ำสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนกะทันหัน

ผสมเกสร: ผึ้งและการงดพ่นสาร

ลำไยออกดอกเป็นช่อใหญ่และมีทั้งดอกที่ทำหน้าที่ตัวผู้และตัวเมียบานคนละเวลากัน แมลงผสมเกสร โดยเฉพาะผึ้ง จึงเป็นตัวช่วยสำคัญของการติดผล การนำผึ้งมาเลี้ยงในสวนช่วงนี้ช่วยให้ติดผลดีขึ้น และต้องไม่ให้สารที่ทำอันตรายต่อผึ้งมีอยู่ในสวน

• งดพ่นสารกำจัดโรคแมลงทุกชนิดช่วงดอกบาน รวมถึงสารชีวภาพที่ไม่ได้ระบุว่าปลอดภัยต่อผึ้ง
• ถ้าต้องวางแผนป้องกันศัตรู ให้ทำก่อนดอกบานหรือหลังดอกบานผ่านและกลีบร่วง ตามฉลาก
• ติดตามจำนวนผึ้งในสวนและเว้นระยะจากแหล่งน้ำหรือสวนข้างเคียงที่พ่นสารแรง

จดวันดอกบาน 50%

วันที่ดอกบานราวครึ่งหนึ่งของทรงพุ่มเป็นวันที่ใช้นับอายุผล ในลำไยนอกฤดูวันนี้อยู่ราว 3-7 สัปดาห์หลังราดสาร และห่างจากเก็บเกี่ยวราว 6 เดือน ถ้าต้นออกดอกหลายรุ่นในสวนเดียว ให้ติดป้ายและจดแยกรุ่น

อากาศช่วงดอกบาน

• ฝนหนัก: ชะละอองเกสรและทำให้แมลงออกหากินน้อย ดอกบางส่วนร่วง
• อากาศหนาวจัด: ลำไยนอกฤดูที่ออกดอกช่วงต้นฤดูหนาวผสมเกสรไม่สมบูรณ์ได้ ผลอ่อนร่วงง่าย
• แล้งจัดลมแรง: ช่อแห้ง ให้น้ำสม่ำเสมอตามที่ต้นต้องการ

ต่อไปที่ ติดผลเล็กและตัดแต่งช่อผล เดือนที่ช่วงนี้มักตรงของแต่ละภาคดูได้ในหน้า ภาคเหนือ และ ภาคตะวันออก

คำถามที่พบบ่อย

ศัพท์ที่ใช้ในหน้านี้

แทงช่อ

ระยะที่ตาดอกยืดออกเป็นช่อดอกที่ปลายยอด

ดอกบาน 50%

วันที่ดอกบานราวครึ่งหนึ่งของทรงพุ่ม ใช้เป็นวันที่ 0 สำหรับนับอายุผล

แมลงผสมเกสร

แมลงอย่างผึ้งที่ช่วยพาละอองเกสรระหว่างดอก ทำให้ดอกติดผล