รู้กำไรขาดทุนก่อนปลูกยางพารา

ต้นยางต้องมีเส้นรอบวงลำต้น ≥ 50 ซม. (วัดที่ความสูง 150 ซม.) ถึงจะเปิดกรีดได้โดยไม่ทำร้ายต้น ซึ่งโดยทั่วไปต้องใช้เวลาประมาณ 6-7 ปีถึงจะได้ขนาดนี้ ต่างจากทุเรียนที่เริ่มติดผลบางส่วนได้เร็วกว่า ช่วง 6 ปีแรกนี้จึงไม่มีรายได้เลยสักบาท มีแต่ต้นทุนดูแลต้นอ่อน เครื่องมือนี้จึงคำนวณกระแสเงินสดสะสมยาวถึง 25 ปีให้เห็นภาพจริงทั้งวงจร

น้ำยางสดที่กรีดได้มีน้ำเป็นส่วนประกอบหลัก มีเนื้อยางจริงอยู่แค่ประมาณ 30% (เรียกว่า DRC หรือเปอร์เซ็นต์เนื้อยางแห้ง) ตลาดยางทุกรูปแบบ (น้ำยางสด/แผ่นดิบ/รมควัน) จึงตั้งราคาเป็น "บาทต่อกิโลกรัมเนื้อยางแห้ง" เสมอ ไม่ใช่น้ำหนักที่ชั่งได้ตรงๆ เครื่องมือนี้จึงแปลงน้ำหนักน้ำยางสดที่กรอกผ่านเปอร์เซ็นต์ DRC ก่อนคูณราคาให้อัตโนมัติ

ขึ้นอยู่กับส่วนต่างราคาที่ทำได้จริงกับต้นทุนแปรรูปที่ต้องจ่ายเพิ่ม (ค่าแรง+สารเคมีจับตัวยาง+เชื้อเพลิงรมควัน) ด้วยราคาปัจจุบันในเครื่องมือนี้ ยางแผ่นดิบมักให้กำไรสุทธิต่อกิโลกรัมดีที่สุด เพราะต้นทุนแปรรูปต่ำกว่าการรมควันในขณะที่ราคาใกล้เคียงกัน แต่ราคาจริงผันผวนได้มาก ลองเปรียบเทียบกราฟในเครื่องมือนี้กับราคาที่ทราบจริงในพื้นที่คุณเสมอ

ระบบกรีดมาตรฐาน (วันเว้นวัน) ให้ผลผลิตสม่ำเสมอและต้นยางอยู่ได้นาน ระบบประหยัด (3 วันเว้น 1) ให้ผลผลิตน้อยกว่าแต่ต้นยางเครียดน้อยกว่า อยู่ได้นานกว่า ส่วนระบบเร่งผลผลิต (กรีดถี่กว่ามาตรฐาน) ได้ผลผลิตมากขึ้นในระยะสั้นแต่ทำให้ต้นทรุดโทรมเร็วกว่า อายุกรีดจริงอาจสั้นกว่า 25 ปีที่เครื่องมือนี้ใช้เป็นกรอบเวลา ควรเลือกระบบกรีดที่เหมาะกับแผนระยะยาวของสวนคุณ

ต้นทุนดูแลช่วงกรีดแล้วและผลผลิตยางแห้งเฉลี่ยอ้างอิงข้อมูลทางการ ส่วนต้นทุนช่วง 6 ปีแรกก่อนกรีดและต้นทุนแปรรูปเป็นค่าประมาณของทีมงาน ต้นทุนจริงต่างกันมากตามพื้นที่ พันธุ์ยาง และวิธีดูแล ควรปรับทุกช่องให้ตรงกับสวนตัวเองก่อนกดคำนวณเสมอ ผลลัพธ์เป็นค่าประมาณระยะยาว ไม่รวมความเสี่ยงต้นตาย/โรค/ภัยธรรมชาติ